Engel IB144 Uživatelský manuál stáhnout pdf (Strana 227)

179

eeuwen. Fischart, een zeer rijke bron voor de studie van het komische, zegt o.a. in

zijn

Binenkorb

(200):

zur zeit

da die bach branten und mit stroh leschten

die bauren

bollen

die hund mit spissen herausloffen

nemlich zur zeit des strengen Finkenritters

De aanhaling van den naam des

Finkenritters

verplaatst ons midden in de

komische literatuur der 16

eeuw, waarvan de onder dezen titel bekende verzameling

grappen en verzinselen de beste vertegenwoordiger is. Dit boek verscheen in 1559,

doch het is slechts een compilatie van stoffen, die reeds lang onder het volk in

omloop waren.

Tot heden toe neemt het volk er genoegen aan, om onzin en leugens te verzinnen;

tot op onzen tijd zijn er leugenliederen en leugensprookjes bekend gebleven, niet

alleen in Vlaanderen, maar ook, volgens Dr. G. Kalff getuigde, in Holland

. Zoo zeer

vindt het volk behagen aan de beelden die zijn humor zich schept wanneer hij de

fantazie de teugels op den rug werpt, dat nog heden, in Vlaanderen en elders, vaak

een

prijskamp om het meest te liegen

een der nummers van het kermisprogramma

is.

Er bestaat intusschen een gansche literatuur van leugenachtige verzinselen,

waarvan de oudste ons bekende opklimmen tot de 11

eeuw. Daar vindt men ook

de bronnen van al wat nog heden in dit soort bij het volk in omloop is.

Het

Jaar Een

, meer in 't bijzonder in Vlaanderen bekend, schijnt mij te behooren

tot die scheppingen, waarvan in onze hedendaagsche taal nog andere zijn

overgebleven, en wel in de eerste plaats, de naam zelf van dat ingebeeld land.

Hiervan bestaat een zeer oud voorbeeld in de Middelnederlandsche

Clute van

Pleyerwater

. De vrouw geeft Werrenbracht, haar man, last om

playerwater

, d.i.

speelwater (van

plaren

, spelen, verwant met het Eng.

to play

) te halen. Dit water is

weer al niets dan een verzinsel der speelsche fantazie. Op zijn vraag waar dat te

vinden is, zegt de vrouw:

(vs. 46) ‘Tonvreen, in oest lant, in het vloeyt hoghe

Uten berghe van ontwijste bij tal van drofheyen.’

Prof. Moltzer (

Mndl. dram. Poëzie

p. 260) legt deze woorden uit als volgt: ‘Tonvreen,

d.i.

te onvrede

, dus zooveel als

in onrust en bekommering;

de vrouw maakt er maar

wat van, om Werrenbracht te verschalken.’

Deze plaats wenschte ik geheel anders op te vatten. De vrouw bezigt hier m.i.

fictieve plaatsnamen waarvan wij er hooger zoo vele zagen: te

Onvrede

, de Berg

van

Ontwijste

, d.i. van Onwijsheid of Onnoozelheid; het

Dal van Droefheid

. Al deze

plaatsen worden, overigens door den dichter zelf, verlegd in het

Oestlant

, dat mede,

niettegenstaande onze Middeleeuwsche liederen die

1) Het Lied etc., p. 489.

Taal en Letteren. Jaargang 2

1 2 ... 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 ... 439 440

Komentáře k této Příručce

Žádné komentáře

Engel IB144 Uživatelský manuál Strana 227

Komentáře k této Příručce

Související produkty a manuály pro ne Engel IB144