Engel IB144 Uživatelský manuál stáhnout pdf (Strana 272)

224

te zien van

adel;

vandaar ook de spelling

aêl

, welke P. hier gebruikt. Vgl. Ledeganck,

Aan Brugge:

‘Laat andermaal u tooien in d' adelouden gloor.’ Men zie ook het

Wdb.

der Ned. taal. droom

in den zin van gewrocht der verbeelding;

ijdel:

‘van allen grond

ontbloot.’

vs. 137.

Orpheus

, de beroemdste onder de mythische zangers van Griekenland,

een zoon van de Muze Kalliope en Apollo. Door de macht van zijn gezang en

snarenspel kon hij de wildste dieren temmen en rotsen en boomen bewegen. De

stroom, waarvan hier gesproken wordt, is de Hebrus, de hoofdrivier van Thracië,

het gewest, waar Orpheus thuis behoorde. Aan den oever van den Hebrus werd hij

ook later gedood.

vs. 139.

ten rei deed varen:

‘ten dans deed gaan.’ Over het onderscheid tusschen

rei

rij

zie men de Spraakkunsten. Van

rei

‘dans’ is ook het w.w.

reien:

‘dansen.’

Aarde en lucht:

de voorwerpen, die zich op de aarde of in de lucht bevinden,’ vgl.

het zingende woud:

de vogelen,

het wemelend nat:

de visschen. Men vergelijke

voor dezen regel nog de volgende plaats uit Vondels vertaling van Ovidius'

Metamorphosen

, (B.X., vs. 148 vlgg.) waar van Orpheus gezegd wordt: ‘Der Goden

zoon, gestelt ten Godtstolck, zette zich hier op een' heuvel neder.

Hier vergaêren

de boomen bly ten reie en dansen op zijn snaeren in koele schaduwen

.’

vs. 140.

in weergalooze luit

. Zegt iemand:

ik eer in hem een' vader

ik bemin in

haar eene moeder

, dan

hij een vader en zij eene moeder voor den spreker.

Wanneer O. dus in (eene) luit den schepter der natuur omklemde, dan

was

die luit

de schepter der natuur, dan beheerschte hij dus daarmede de natuur. De

schepter

is de ‘heerscherstaf’, het symbool der heerschappij. O. bespeelde eigenlijk de

lier;

Potgieter maakt daarvan eene

luit

. Beide zijn snaarinstrumenten; de laatste heeft

min of meer den vorm van eene in de lengte doorgesneden peer; de vorm der eerste

is zeker bekend genoeg: men ziet haar zeer vaak op vignetten voor bundels poëzie.

Weergaloos:

zonder wedergade;

gade

is eig. ‘datgene, wat bij iets anders behoort’

en daar men gelijksoortige dingen samenvoegt ‘gelijke’; vgl.

te gader

vergaderen;

weder

is ‘tegen, tegenover’,

wedergade

derhalve: ‘gelijke tegenover (gelijke).’

vs. 145.

verzellen

staâg

, beide met afwerping van

ge;

men merke op, dat deze

vormen deftiger zijn dan

vergezellen

gestadig

, terwijl bijv. bij

lukken

raken

tegenover

gelukken

geraken

juist het omgekeerde het geval is.

Stade

is ‘plaats’,

stadig

‘plaats

hebbende,’ in

zit het begrip van herhaling: dus:

gestadig:

‘herhaaldelijk plaats

hebbende.’ Het beteekent zoowel: ‘zonder tusschenpoozen, onafgebroken,’ als ‘met

geringe tusschenpoozen, bijna onafgebroken.’

vs. 147.

geneugt

, van

geneug

, een bijvorm van

genoeg

komt in bet. dichter

Taal en Letteren. Jaargang 2

1 2 ... 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 ... 439 440

Komentáře k této Příručce

Žádné komentáře

Engel IB144 Uživatelský manuál Strana 272

Komentáře k této Příručce

Související produkty a manuály pro ne Engel IB144