Engel IB144 Uživatelský manuál Strana 41

  • Stažení
  • Přidat do mých příruček
  • Tisk
  • Strana
    / 440
  • Tabulka s obsahem
  • KNIHY
  • Hodnocené. / 5. Na základě hodnocení zákazníků
Zobrazit stránku 40
2
werkende, wordt de Roman de geschiedenis van dien aanleg, even noodwendig
als de geschiedenis van den constitutioneelen regeeringsvorm of van de idee der
verdraagzaamheid. Onze oogen zijn er allengskens voor open gegaan, dat de Homo
Sapiens inderdaad ook tot de orde der zoogdieren, tot de orde der dieren in 't
algemeen, ook tot de orde der planten en anorganische dingen, in 't kort tot de orde
der natuur behoort. 't Is zeker betreurenswaardig, dat de hoogere eischen van
godsdienst en zedelijkheid voor de meesten van ons minder luid klinken, voor velen
verstomd zijn. Maar dat wij ons en onze medemenschen minder uit
godsdienstig-zedelijk, minder uit metaphysisch oogpunt beschouwen, is niet alleen
de critiek, de rechtvaardigheid en de oprechtheid ten goede gekomen, het heeft
sommige dichterlijke gemoederen den onuitputtelijken rijkdom van het heelal eerst
recht geopenbaard. Met oneindige bewondering en onzelfzuchtige vereering
weerklinkt het in vele harten: ‘Natur! - sie schafft ewig neue gestalten, was da ist,
war noch nie; was war kommt nie wieder. Alles ist neu und doch immer das Alte.’ -
Und doch immer das Alte! Zoo het ‘Naturalisme’ dit laatste ziet, gevoelt en erkent
zal het de tooverformule eener heerlijke kunst worden. De stof der kunst is het
karakteristieke en typische in zijn steeds nieuwe verwerkelijking. Als voortbrengsel
der phantazie, behoort tot de kunst ook de reproductie van het toevallig-uiterlijke.
Niet echter tot de beste. Het toevallige is niet noodwendig, het is waar noch onwaar.
Tijdelijk mag het behagen misschien door nieuwheid en gloed, voor een oogenblik
spannen door vreemde ongewoonheid, - weldra is het achter de bank geworpen en
verouderd; de onverschilligheid der nakomelingschap velt er een zwijgend maar
welsprekend vonnis over. Wil het eeuwig leven als de natuur, dan moet het
kunstwerk-zelve Eeuwige natuur zijn, typisch en voleindigd.
De Intrigeroman als zoodanig, niet kind van rijpe ervaring (rijp, al komt zij plotseling
tot volle bewustheid), kind van één dag daarentegen, is bestemd om op denzelfden
dag te sterven. Het is de roman der willekeur, wier type men in den Graaf de Monte
Christo heeft leeren kennen. De intrigekunstenaar (al is zijn gave benijdenswaardig)
geeft ons geen werkelijkheid, niet de wereld vol karakter romdom ons te
aanschouwen, - het is de droomwereld eener spelende phantazie. Zijn helden zijn
marionetten, hij de man in de poppekast. Het is de roman der oppervlakkigheid,
zonder diepte van leven, zonder inwendigen samenhang. In de mysterieuze natuur
is ook alles bont en willekeurig dooreengeworpen, als in een uitdragerswinkel; -
voor oppervlakkige blikken: want in de diepte is alles één. Het is kunst zonder
waarheid, zonder
Taal en Letteren. Jaargang 2
Zobrazit stránku 40
1 2 ... 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 ... 439 440

Komentáře k této Příručce

Žádné komentáře