Engel IB144 Uživatelský manuál Strana 40

  • Stažení
  • Přidat do mých příruček
  • Tisk
  • Strana
    / 440
  • Tabulka s obsahem
  • KNIHY
  • Hodnocené. / 5. Na základě hodnocení zákazníků
Zobrazit stránku 39
1
De roos van Dekama.
Nog altijd wordt in Nederland, ondanks het veranderen der tijden, de Roos van
Dekama een amusant boek gerekend. Men kan pittiger, dieper, hooger lectuur
gewoon zijn, - valt het ons op een of andere wijze weer eens in handen, dan scheidt
men er niet van zonder een genoeglijken glimlach en twijfelt een oogenblik, of de
critiek Van Lennep wel altijd recht heeft gedaan. Waarin schuilt de aantrekkelijkheid
van deze reliquie der Romantiek? Zonderling steekt zij af bij het beste uit de
nalatenschap van Mevr. Bosboom-Toussaint; Schimmel en Wallis mogen zich als
scheppers van echter en kostbaarder kunst gelukkig prijzen. Het geldt heden ten
dage voor uitgemaakt, dat kunst volkomenheid van vorm is. Dit aangenomen, had
Van Lennep zelf grif toegegeven, dat hij zich meermalen bezondigd heeft. Niet het
minst, voorzeker, in de Roos van Dekama. Het is een boek zonder eenheid, het
gaat gebukt onder den driedubbelen vloek van den Intrigeroman. Het Zondenregister,
door Bakhuizen in 1837 er aan ten laste gelegd, kan nog vermeerderd worden.
Voor niemand is het verborgen, dat de sterkte van den auteur niet was gelegen
in het scheppen van karakters. In het oog der beste litterarische kunstenaars is de
mensch het belangrijkste in de natuur. De Mensch! d.i. niet zijn kleeding en omgeving,
niet zijn zeden en gewoonten, niet zijn alledaagsche verrichtingen en toevallige
lotgevallen; ook niet, als vertegenwoordiger van een aantal min of meer algemeene
deugden en ondeugden en lotsbedeelingen; maar de Mensch gelijk Shakspere hem
zag en begreep, in zijn oorspronkelijke eigenaardigheid, individueel en toch van
typische beteekenis: elk individu een zelfstandig centrum, met zijn eigen kring van
gewaarwordingen en gevoelens, denkbeelden en gedachten; met een leven van
daden en gebeurtenissen, die het merk der persoonlijkheid dragen en slechts uit
den natuurlijken aanleg van neigingen en krachten verklaard kunnen worden. Het
lot van den mensch woont in zijn eigen borst. Zekere aanleg eenmaal gegeven,
gegeven voorts een aantal andere krachten, van wat aard ook, daarop
Taal en Letteren. Jaargang 2
Zobrazit stránku 39
1 2 ... 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 ... 439 440

Komentáře k této Příručce

Žádné komentáře