Engel IB144 Uživatelský manuál stáhnout pdf (Strana 257)

209

En wanneer de ervaring nu leert, dat wij toch nooit in de verzoeking komen een

schildwacht aan te zien voor een deurstijl, of een visch voor een postbode, dan

schijnt mij het gevaar voor verwarring tusschen b.v.

poten

, planten, en

pooten

beenen, zeer onbeduidend toe, ook al schrijven wij de genoemde woorden op

dezelfde wijze.

Ik kan mij voorstellen, dat sommigen de opmerking maken: ‘Wij geven in 't algemeen

graag toe, dat er nu en dan wijzigingen in de spelling eener taal moeten worden

aangebracht. Maar het is nauwelijks 25 jaar geleden, dat onze spelling werd herzien,

en dat door een paar geleerden van grooten naam.

Laten wij dus niet te voorbarig wezen!’

Schoon wij in bewondering voor de taalkennis van L.A. te Winkel en prof. de Vries

voor niemand willen onderdoen, valt tegen de geopperde bedenking heel wat in 't

midden te brengen.

Wat wij de tegenwoordige spelregeling ten laste leggen, is in hoofdzaak, dat zij

voor het groote publiek te moeilijk, te weiuig praktisch is. Welnu - de Vries en te

Wiukel hebben niet bedoeld, dat zij in de eerste plaats praktisch wezen zou voor

het groote publiek. Hun systeem is ontworpen niet met het oog op het Nederlandsche

volk, maar met het oog op een te schrijven wetenschappelijk werk, het groote

Woordenboek der Nederlandsche taal.

Wat hier volgt zijn de eigen woorden van de Vries, geschreven in November 1865:

‘De regeling der spelling voor het Nederlandsch Woordenboek, die onlangs door

ons tot stand werd gebracht, heeft bij onze taalgenooten in Noord en Zuid een

gunstiger onthaal gevonden dan wij hadden durven vermoeden. Terwijl wij

aauvankelijk geene andere bedoeling hadden dan de schrijfwijze vast te stellen, die

in het Woordenboek zou worden gevolgd, is het ons weldra gebleken, dat de

herziening onzer orthographie ook in ruimeren kring haren invloed zou doen

gevoelen.’

De punten, waarop thans vereenvoudiging wordt gewenscht, hebben vóór 1865

ook reeds menige verzuchting doen slaken.

Toen Siegenbeek b.v. de onderscheiding tusschen zacht- en scherpheldere

's in zijn spellingstelsel opnam, verklaarde de dichter Staring dat hij het bewuste

verschil vrij spitsvondig en tamelijk overtollig vond, daar het toch in de beschaafde

uitspraak niet meer hoorbaar is. De hoogleeraar Lulofs, die deze uitspraak meedeelt,

voegt er aan toe:

‘Nu, deze bedenking is meer gemaakt en ook niet gemakkelijk te

Taal en Letteren. Jaargang 2

1 2 ... 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 ... 439 440

Žádné komentáře

Engel IB144 Uživatelský manuál Strana 257